Tasarruf beyni mutlu ediyor!

Tasarruf beyni mutlu ediyor!Tasarruf etmek sadece bütçe dostu değil, aynı zamanda da  beyin dostu! Araştırmalara göre beyin tasarruf sağlanan alışveriş sonrasında mutluluk hormonu sağlıyor. Peki beynin tasarruf hücreleri nasıl güçlendirilir?

Tasarruf Hücreleri

MIT Teknoloji dergisinin ağustos sayısı elimde. İnsan beyninde 86 milyar sinir hücresi yani nöron olduğu tahmin ediliyor.

Bu hücreler, beynimizin farklı bölgelerine mesaj taşıyarak düşüncelerimizi ve davranışlarımızı belirliyor. Bilim adamları henüz bunların hangilerinin ne işe yaradığını çözmeye çalışıyor. Çözülen rakam ise şimdilik sadece binler basamağında. (Bu şu demek; 86 milyara yakın hücre boşta dolaşıyor.)

Bu konuyu biraz deştim, bir de ne göreyim geçen sene başında Avrupa Komisyonu 10 yıl sürecek İnsan Beyni Projesi’ne 1 milyar Euro ayırdığını duyurmuş. Nisan 2013’te ise Obama yönetimi “Beyin” (BRAIN) projesine 1 milyar Dolar ayırdığını açıklamış. Bunları araştırırken aklıma geldi; ‘bu olayı fırsat bilip bir şey yapsak.’

Örneğin, tasarruf hücreleri oluştursak beynimizde. Doğru duydunuz, madem açıkta milyarlarca hücremiz varmış ve her şeyin başı-sonu beyin, gelin biz bazı beyin hücrelerimize tasarrufu öğretelim. Peki nasıl? Önce prensipte anlaşalım bu kerata hücrelerle. ‘Sade Hayat’ prensibini kabul etmeli beyin önce.

Sade Hayat

Hayatta en büyük zenginlik en az şeye ihtiyaç ve istek duymaktır. Basit bir hayat huzurun anahtarıdır. Sevdiklerimizle ve basit şeylerden keyif alarak yaşamaktan daha güzel ne olabilir?

Bazı çarpıcı sorular:

Daha sade ama mutlu, hayatın bizi daha az yorduğu bir hayata nasıl kavuşuruz? Sahip olmak istediğimiz onca şey için borçtur harçtır bir sürü stres çekmeye, bunların vergisini bakımını düşünmeye değer mi? Ya sahip olduğumuz eşyaların organizasyonu, temizliği için harcadığımız zamanlara ne demeli? Ya da eşyalar eve sığmadığından dolayı daha büyük eve geçme ihtiyacına? Kabul edelim abartmaya başladık.

Bir Sadeleşme Hikayesi

Joshua Fields Millburn ve Ryan Nicodemus düşük gelirli ailelerden gelen eski iki arkadaş. Fakat 30 yaşına geldiklerinde kurumsal işlerde çalışarak gayet yüksek seviyelerde para kazanırken, hayatlarından memnun olmadıklarını fark ederek, her şeyi bir kenara bırakıp “basit hayat” yaşamak üzerine düşünüp taşınmaya ve bu konuda blog yazıları yazmaya başlıyorlar. Sonra kitap yazıyorlar, seminerler vermeye başlıyorlar vs.

Bu arada kendi hayatlarını da basitleştirmeye başlıyorlar. Millburn, her gün bir eşyasından kurtulmaya karar veriyor önce ve atacağı şeyleri belirlerken kendine şu basit soruyu soruyor? “Bu eşya hayatıma bir değer katıyor mu?”

Hayatından bir şeyleri attıkça rahatlıyor ve mutlu oluyor. Zamanla kendine daha derin sorular sormaya başlıyor…

1) Ne zaman maddiyata bu kadar önem veren biri haline geldim?
2) Hayatta benim için neler gerçekten önemli ve değerli?
3) Tatminsizliklerim neden?
4) Nasıl bir insan olmak istiyorum?
5) “Başarı”yı nasıl tanımlayacağım? (Bir sürü mala-mülke sahip olmak olarak mı?)

Az Eşya, Daha Çok Vakit Ve Mutluluk

Hadi hep birlikte işe evimizi sadeleştirmekle başlayalım ve onu sevdiklerimizi daha çok gördüğümüz, daha kolay temizlediğimiz, eşyaların üstümüze üstümüze gelmediği sade ve sevimli bir ev haline getirelim.

Evden ilk gidecekler (Ben başlıyorum, siz arttırın!)

1) Artık dinlemediğiniz için dolap bekleyen tozlanmış CD’leriniz.
2) Hiç kullanmadığınız mutfak robotlarınız.
3) Hafta sonları için ‘bir gün giyerim’ dediğiniz kıyafetleriniz.
4) Her mevsim dönüşümünde dolaptan çıkarıp, sonra hiç giymeden tekrar kaldırdığınız ayakkabı, çantalar.
5) Zayıflayınca giyerim, ya da ya şişmanlarsam diye sakladığınız dolap dolusu giysiler.
6) Okuduğunuz ve tekrar okumayacağınızı bildiğiniz kitaplar.
7) Tabak, çanağın, bardağın fazlası.
8) İhtiyacınızdan fazla, yatak, yorgan ve örtüler.
9) Çocukların yaşının geçtiği için oynamadığı oyuncakları.

Verin. Verin. Verin. Paylaşmanın, basit hayatın zevkine varın. Tasarruf hücrelerinizi canlandırın.

70 Lira Yerine 7 Lira Ödeyince

Santa Clara Üniversitesi Davranışsal Ekonomi Prof. Meir Statman, yaptığı araştırmalarda şunu bulmuş: Beyin tasarruf ettiğini hissederse, mutlu oluyor. Örneğin, her zaman gidip 70 lira ödediğiniz restorana bir seferinde sadece 7 lira ödeyip çıkarsanız, o yemekten (her ne ise) çok daha fazla zevk alıyorsunuz. Daha az ödemiş olmak size mutluluk veriyor. Tasarruf hücreleri aktive oluyor.

Yerim yetmedi, haftaya sade hayat ve tasarruf ile ilgili enteresan bilgiler paylaşmaya devam edeceğim.

Sağlık, sevgi ve para ile kalın…

 
Yazar: Özlem Denizmen

Kaynak: http://www.paradurumu.tv

874 kez okundu

YORUM YAZIN